Wynalezienie perspektywy powietrznej

Perspektywa zaczyna swój byt w XV wieku, poprzez co też znacząco zmienia się ogólne spojrzenie na architekturę. Jest wiele opcji, pozwalających nam na wnioski, jak i trafne spostrzeżenia, jednakże to dopiero perspektywa, daje nam podwaliny do typowej wiedzy konstrukcyjnej. Na jej podstawie nie tylko powstawały projekty, lecz dzieła sztuki. Przykładem są tutaj malowane portrety przez artystę Pierro Della Francescę, u którego po raz pierwszy badacze zaobserwowali tego rodzaju stylistykę. Perspektywa ta, miała się łączyć z powietrzem, jak i dodatkowo na zasadzie linii wykreślnych, komponować całość obrazu. Najważniejsze było to, aby w samym centrum obrazu, znalazł się główny punkt zbiegu, wszelakiego rodzaju linii, co dawało idealnej klasy układ. Z tego typu perspektywy, skorzystał również Massacio, co możemy zaobserwować w obrazie Trójca święta. Prawdopodobnie przy wykreślaniu budynku, znajdującego się na fresku, pomagał mu mistrz, jakim był Filippo Bruneleshi. Jego dzieła pozwoliły nam na to, byśmy w stu procentach zrozumieli, na jakich zasadach działała właśnie wspomniana perspektywa. Znajduje się ona w końcu nie tylko na dziełach malarskich, lecz została wykorzystana w przestrzeni Santa Maria del Fiore.

Leave a Reply